Το μάθημα εξετάζει τις σύγχρονες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η αρχιτεκτονική λόγω της κλιματικής αλλαγής και διερευνά τον ρόλο του αειφορικού σχεδιασμού στη δημιουργία ανθεκτικών και ποιοτικών χώρων ζωής.

Η αύξηση της θερμοκρασίας, τα συχνότερα ακραία καιρικά φαινόμενα, η υποβάθμιση των δημόσιων χώρων, η ανάγκη εξοικονόμησης ενέργειας και η ορθολογική διαχείριση των φυσικών πόρων δημιουργούν νέα δεδομένα για τον αρχιτεκτονικό και αστικό σχεδιασμό.

Το μάθημα επικεντρώνεται ιδιαίτερα στην ελληνική πραγματικότητα και εξετάζει τη σχέση μεταξύ κλίματος, τόπου, αρχιτεκτονικής και ανθρώπινης εμπειρίας σε διαφορετικές κλίμακες: από το κτίριο έως τον υπαίθριο χώρο και την πόλη.

Οι φοιτητές εισάγονται στις θεμελιώδεις αρχές του βιοκλιματικού και αειφορικού σχεδιασμού, εξετάζοντας βασικές παραμέτρους που επηρεάζουν τον σχεδιασμό του δομημένου περιβάλλοντος. Μελετώνται ζητήματα όπως το μακροκλίμα και το μικροκλίμα, οι στρατηγικές παθητικής θέρμανσης και ψύξης, η αξιοποίηση του φυσικού φωτισμού, η επίτευξη θερμικής άνεσης, η ορθολογική διαχείριση των υδάτινων πόρων, η ενσωμάτωση πράσινων υποδομών, η επιλογή βιώσιμων υλικών και οι αρχές κλιματικής προσαρμογής.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη σύνδεση της θεωρίας με την πράξη. Μέσα από την ανάλυση ελληνικών και διεθνών παραδειγμάτων, τη βιβλιογραφική έρευνα και την τελική σχεδιαστική άσκηση, οι φοιτητές καλούνται να μετατρέψουν την περιβαλλοντική γνώση σε σχεδιαστικές στρατηγικές.